Zoals ik in mijn vorige blogpost schreef, komt het er in deze moeilijke tijden op aan om ‘rationeel’ met kostenbeheersing bezig te zijn. In complexe organisatie of activiteiten is dit niet altijd even gemakkelijk. Hoe kan men de impact van een kostenbesparende maatregel namelijk accuraat voorspellen? Een mogelijk antwoord ligt volgens enkele trendwatchers in ABC (Activity Based Costing) aangestuurd door BPM (Business Process Modeling / Business Process Management).
Inderdaad, u leest het goed: ABC, dat vooral eind jaren ‘80 begin jaren ‘90 furore maakte, zou wel eens terug van weggeweest kunnen zijn. Ditmaal geïntegreerd met BPM. De onderliggende idee is eigenlijk dat je processen en processtappen uit je end-to-end processen als cost drivers gaat gebruiken voor alle indirecte (maar ook directe) kosten, veeleer dan drivers op niveau van producten of productgroepen (zoals dat vroeger gangbaar was). Op die manier krijg je een zeer scherp zicht op de totale kost van elk proces en zelfs elke processtap. Een ideaal uitgangspunt om processen te gaan optimaliseren en kostenefficiënter te werken, zonder het risico te lopen dat je in de ‘wortels’ van je organisatie hakt. 

Wat is uw ervaring met ABC, BPM of een combinatie van beide? Ziet u dit als een interessant hulpmiddel of bekijkt u dit anders?

De aanslepende economische crisis… Velen onder ons kijken verontrust naar de toekomst, want de spelregels veranderen elke dag. En wie de spelregels niet beheerst, verliest. De vraag krimpt, het aanbod moet dus ook krimpen en de klant kiest uiteraard voor de besten van de klas. We moeten het verschil maken tegenover onze sectorgenoten, door onze kennis, door onze kwaliteit.

Meer dan ooit komt het er als organisatie nu op aan om zeer effectief en zeer efficiënt te zijn. Geen overbodige kosten, lean zijn. Als Phil Crosby aangaf dat de gemiddelde kost voor niet-kwaliteit gemiddeld rond 12% van de omzet ligt, zat hij er zeker niet ver naast. In deze labiele tijden kan je maar beter aan de juiste kant van de statistische klokkromme zitten. De veldslagen op de vrije markt worden uitgevochten op vlak van klantgerichtheid, met de dodelijke wapens van zo minimaal mogelijke overhead- en niet-kwaliteitskosten. Het is een tijd om naar het bord te kijken, zichzelf als organisatie in vraag te stellen. Een periode  om te werken aan de totale geïntegreerde kwalitatieve aanpak. Meer dan ooit. Blind in kosten hakken en snoeien is maar een zeer tijdelijke reddingsboei en zal zich op halflange termijn snel wreken. Het komt er op aan om slim te snoeien, de overbodige kosten moeten er uit. Niet de wortels van onze organisatie.

Streven naar een ver doorgedreven en geïntegreerde “kwaliteit” is als organisatie het enige juiste antwoord op deze crisis. Om deze moeilijke periode door te komen, en om er nadien versterkt uit te komen.